رحمان شریف‌زاده در کتاب مذاکره با اشیا می‌کوشد نظریه‌ی کنشگر-شبکه را به خوانندگان فارسی‌زبان معرفی کند‌.

میشل کالون و برونو لاتور و جان لا طبق آنچه “اصل فراتقارن” می‌نامند، شکاف میان انسان و غیرانسان را کنار می‌گذارند و از شبکه‌هایی از کنشگرانی ناهمگن سخن می‌گویند که از پیش، شأن وجودشناختی متفاوتی برای عناصرشان در نظر گرفته نمی‌شود. واقعیات علمی جدید و همین‌طور فناوری‌های نوظهور محصول چنین شبکه‌هایی هستند که انسان‌ها، کتاب‌ها، مواد، نهادها، دستگاه‌ها، قوانین و مانند این‌ها را دربر می‌گیرند. هر یک از عناصر، کنشگری است که وجودش حین حضور در این شبکه‌ها و تاثیر گذاردن در سایر کنشگران و تاثیر پذیرفتن از آن‌ها شکل می‌گیرد.

ما با کنشگرانی از پیش موجود و ایستا مواجه نیستیم، بلکه با کنشگر-شبکه‌هایی پویا مواجهیم که وجودشان در تغییر و تحول است.

بدین ترتیب، نظریه کنشگر-شبکه تصویر متفاوتی از خود ما “انسان‌ها” و از سایر اشیا، که آن‌ها را تحت مقوله‌‌ی “غیرانسان” جای می‌دهیم و بسیار متفاوت از خودمان می‌دانیم، پیش می‌نهد…

متن کامل این معرفی‌کتاب را به قلم یاسر خوشنویس در نشریه ی شماره‌ی دوم رود بخوانید.
کتاب “مذاکره با اشیا: برونو لاتور و نظریه کنشگر-شبکه”/ رحمان شریف‌زاده/ نشر نِی

۳+
avatar

دیدگاه خود را ثبت کنید

بازدید : 22